Afgelopen vrijdag stond er voor LTC 6 een uitwedstrijd op het programma. En wel in het mooie dorp Roden, wat natuurlijk bekend is door zijn meest legendarische inwoner ooit: sc Heerenveen-vedette Tieme Klompe! Vorige week hadden we een nederlaag met perspectief geleden tegen koploper Smilde, want het spel was op zich heel aardig. Je zou dus denken dat we vol vertrouwen en goede moed op weg naar Roden konden gaan. Ware het niet dat het halve team brak was omdat Maarten het weer eens nodig vond de dag voor een belangrijke wedstrijd mensen op zijn boot uit te nodigen. Zulke dingen eindigen meestal niet erg vroeg en vandaar dat er her en der wat mensen iets minder fit rondliepen. Een kater in combinatie met griep is al helemaal geen pretje kan Jordi bevestigen.

Vervoer werd verzorgd door respectievelijk Ibie en Dirk Jan, de broer van Herman. Onze meest fanatieke supporter Jasper ging natuurlijk ook mee, maar dat is inmiddels zo vanzelfsprekend dat ik dat bijna niet meer hoef te vertellen. Ook Hilbrant was gelukkig weer van de partij wat ook weer een hele opluchting was voor iedereen. Hilbrant op de bank geeft toch altijd een vertrouwd gevoel, hoewel Tomas van Goor een prima vervanger was afgelopen week.De enige afwezige was de zieke Etus.

Maarten ging met het openbaar vervoer naar Roden, alwaar wij hem op zouden pikken. Communicatie is anno 2011 echter nog slechts vrij lastig voor Maarten en Herman waardoor de een dacht dat de ander in Peize was terwijl de ander dacht dat de een wist dat hij wachtte in een busstation in Roden, of andersom. Snap u het nog? Nee, wij snapten het ook niet. Afijn, een paar minuten voor de wedstrijd zat iedereen eindelijk in de kleedkamer, waar de meesten eigenlijk meer zin hadden om te gaan zwemmen in het zwembad dat naast de zaal stond, en Yaxje liever ging squashen. Maar het is ook weer zo lullig om Roden daar alleen te laten staan, dus besloten we toch maar om even een potje te gaan voetballen.

Roden is helemaal niet zo'n goede ploeg en in de heenwedstrijd hadden we op dramatische wijze twee punten laten liggen. Stiekem ging iedereen ondanks de half brakke staat van het team dan ook wel uit van een soepele overwinning. Tijdens het omkleden waren we de tijd lichtelijk vergeten waardoor de scheidsrechter al voor het begin wilde fluiten toen sommigen van ons nog in de kleedkamer zaten. Gevolg was dat Wikus het veld in ging zonder handschoenen en een aantal spelers zonder de veters te strikken. Wonderbaarlijk was het dan ook dat we binnen een flits met 2-0 voorstonden. Een frommel de bommel doelpunt waarbij de keeper van Roden er niet helemaal lekker uitzag kon erin getikt worden door de alerte Yves en een bal die bij Jordi voor de voeten kwam werd binnenkant paal binnen geschoten. Eigenlijk ging dit allemaal iets te gemakkelijk, waardoor de scherpte een beetje ontbrak. Jordi probeerde een dieptepass te geven maar hij leverde de bal zomaar in bij een Rodenaar die via een rebound 2-1 kon maken.

Na een overtreding tikte Pim de bal nog even weg waarop de scheidsrechter, die wij overigens heel erg slecht vonden fluiten, besloot een gele kaart uit te delen. Ik ga verder maar niet teveel zeggen over deze uiterst slechte scheidsrechter want voor je het weet krijg je het bestuur van LTC op je dak. Zo gaan die dingen tegenwoordig, de journalistieke vrijheid is ver te zoeken. Maar dat terzijde. Roden profiteerde niet van de overtalsituatie en wij konden zonder goed te voetballen toch een paar kansen creëren. In tegenstelling tot de laatste wedstrijden waren we vandaag ook verbazingwekkend effectief. Zo wist Pim er met een goed schot 3-1 van te maken. Poeh wat was me dat een opluchting voor Pim. Wekenlang heeft hij wakker gelegen omdat hij niet meer scoorde. Naar verluid stond hij zelfs op het punt om een afspraak met een psychiater te maken, omdat hij er niet meer tegen kon. Wat een opluchting dat het nu eindelijk weer eens is gelukt. Ook heel erg mooi om te zien hoe Pim kan genieten van zijn doelpunten. Hij blijft uiterlijk rustig, maar wie hem een beetje kent kan zien dat hij van binnen he-le-maal uit z'n dak gaat. Wij als team zijn dolblij voor Pim, en gunnen hem dit geluk ook van harte.

De beste speler van ons was ditmaal Ibie die ondanks een zware nacht en een pijnlijke rug heel scherp stond te verdedigen. En hij wist ondanks zijn geringe lengte(al zit hij nog in de ontkenningsfase) ook een hele hoop duels te winnen. De beloning kwam voor hem een paar minuten voor rust toen hij achterin weer eens een bal veroverde. Omdat er niemand vrij stond besloot hij maar eens op te dribbelen en uiteindelijk uit te halen. De bal rolde mooi binnenkant paal in het doel: 4-1. Kort daarop gaf Pim een prima pass die goed werd binnengeschoten door Yaxje. Op slag van rust kon Roden nog iets terug doen waardoor we gingen rusten met een 5-2 stand. Dat klinkt opzich vrij aardig, maar in werkelijkheid waren we niet bepaald trots op ons spel. Want om het zacht uit te drukken was dat wel eens beter geweest.

Toch begonnen we weer met frisse moed aan de tweede helft. Alleen was het spel nu zo mogelijk nog slechter. De meest simpele passjes over drie meter kwamen niet aan en iedereen liet voortdurend zijn man lopen. Roden kreeg tot tweemaal toe een gele kaart van de scheidsrechter die wij nog steeds erg slecht vonden. Maar in plaats van deze situatie goed uit te spelen leden we keer op keer balverlies en als toppunt van triestheid wist Roden zelfs te scoren met een man minder. Gelukkig kon Maarten met een knap schot wel 6-3 maken, maar het spel bleef dramatisch. Bij deze stand kregen Jordi en Hilbrant even flashbacks aan de heenwedstrijd toen we een 6-3 voorsprong weggaven. Dit werd helemaal erg toen Roden ook nog eens profiteerde van een fout bij ons achterin en de 6-4 op het bord zette.

Er kwam nog meer paniek in het spel van LTC, en even leek Roden zelfs nog verder terug te komen in de wedstrijd. Wikus moest een aantal keren optreden als reddende engel. Hierna kon een slechte bal van een Roden-speler onderschept worden en in de counter werd Jordi aangespeeld. Hij rondde koel af: 7-4. Toen leek de wedstrijd dan toch wel beslist. Iemand van Roden moest nog van het veld af met een tweede gele kaart. Wat zwaar gestraft misschien. Er speelden bij Roden wel een aantal nare mannetjes. Zo hadden twee spelers het verbaal aan de stok met Yaxje die volgens hun een ‘naaier' was. Ze vonden het blijkbaar nodig om dit tot vervelens toe duidelijk te maken. Op het einde werd het nog 7-5, maar het was duidelijk dat de drie punten mee terug konden naar Assen. En daarmee zijn we meteen bij het enige positieve puntje van deze avond gekomen, want tjongejonge wat hebben we vreselijk slecht gespeeld. Misschien wel onze minste wedstrijd van het seizoen. Zo blijkt maar weer dat voetbal soms een raar spelletje kan zijn; vorige week verloren we terwijl we uitstekend speelden, en nu winnen we in onze meest dramatische wedstrijd.

Dit was voor ons de laatste wedstrijd van 2011, de laatste competitiewedstrijd althans. We zouden graag nog een oefenwedstrijd willen spelen, en dan bij voorkeur tegen LTC 3. Al blijkt uit hun talloze smoesjes en excuses dat ze erg angstig zijn om van ons te verliezen. Ik verwacht dan ook niet dat die wedstrijd nog geregeld gaat worden. In ieder geval zullen de meeste spelers van LTC 6 nog te bewonderen zijn op het mixtoernooi op 23 december in de Peelohal. Wij hopen onze trouwe fans dan ook weer tegemoet te kunnen zien. En als tegenprestatie zullen wij u rond die tijd weer verwennen met een diepgaand interview, want daar is het zo langzamerhand ook wel weer de hoogste tijd voor.

Tot ziens, en groetjes thuis!