Oh wat was het afzien. Drie weken lang moesten de talenten van LTC 6 het zonder wedstrijd doen. Drie heel zware weken waren het, weken die aanvoelden als maanden. Maar aan alles komt een eind, dus ook aan deze zaalvoetbalwedstrijdloze periode. Afgelopen vrijdag een paar minuutjes over tien was het eindelijk weer zover. Er stond een wedstrijd op het programma, en wel tegen de nog altijd ongeslagen koploper Smilde '94.

Ik ben blij om te kunnen meedelen dat het bestuur regelmatig op onze site kijkt en onze suggesties ook serieus neemt, want zoals vorige week voorgesteld mocht LTC 1 wegens de matige prestaties de laatste tijd nu dienen als ons voorprogramma, gerechtigheid dus. Hoewel we nog niet tegen Smilde hadden gespeeld was het voor ons bepaald geen onbekende ploeg. Wekelijks werden er 1 of meerdere scouts van ons op pad gestuurd om de Smildenaren te analyseren. We waren tot in de diepste details op de hoogte van Smilde, waar de meeste indruk toch wel werd gemaakt door aanvoerder Jan, die er lustig op los scoorde in de wedstrijden die wij bekeken.

Het zat er een keertje aan te komen, vandaag was de eerste keer dat Hilbrant er niet bij kon zijn. Hij heeft er nog alles aangedaan om te ruilen, maar het zat er niet in. We moesten het echt zonder onze topcoach doen. Gelukkig was de succestrainer van LTC F1 en tevens speler van futsal LTC 3 Tomas van Goor bereid om ons onder zijn hoede te nemen. Dat Tomas deze taak uiterst serieus nam was wel duidelijk, want hij stapte met vele rollen papier de kleedkamer in. De wedstrijdbespreking duurde vervolgens bijna langer dan de wedstrijd zelf, maar de tekeningetjes zagen er schitterend uit, en de tactiek was ook zeer goed uitgedacht.

Smilde kreeg al gauw door dat ze een pittig potje te wachten stond, want wij begonnen enorm fel. Tactiek was om het veld klein te maken en ze op te vangen op de middellijn. Smilde probeerde voortdurend Jan in te spelen, in de hoop dat Jan iets kon creëren. Jan was flink aan het kappen en draaien en had maar 1 centimeter nodig om te schieten, maar de verdediging van LTC 6 stond goed en had alles onder controle. Smilde was wel de betere ploeg, ze staan natuurlijk niet voor niets bovenaan maar de 0-0 bleef lang op het scorebord staan (He, dat rijmt). Omdat er scherp werd verdedigd kregen ze weinig kansen, en als ze wel eens konden schieten was daar Wikus die paraat stond.

Net op het moment dat de frustraties bij Smilde vanwege het uitblijven van het openingsdoelpunt begonnen toe te nemen, maakte iemand achterin een klein foutje waardoor een aanvaller van Smilde op doel kon schieten, de bal werd door Wikus nog weggetikt maar in de rebound was daar Jan met de 1-0. Bij LTC 6 was vervolgens nog helemaal geen paniek te bespeuren want opzich ging het prima. We besloten dan ook maar om rustig rond te blijven spelen en te wachten op dat gaatje in de verdediging. Zo af en toe kregen we ook een kans, wel minder dan normaal, wat deels met onze iets meer verdedigende manier van spelen te maken had en deels met de goede tegenstander maar de keeper van Smilde was nergens bang voor en gooide zich met gevaar voor zijn leven steeds als een dolle voor de bal.

Tweede helft verliep grotendeels volgens hetzelfde patroon. Smilde was iets beter maar door fel verdedigen van onze kant kregen ze niet heel veel kansen. Maar individuele klasse hebben ze wel. En met een knap schot konden ze er 2-0 van maken. Toen werden wij gedwongen om toch iets meer risico te gaan nemen. We gingen iets vroeger druk zetten, waarmee natuurlijk weer automatisch wat meer ruimte weggeven wordt. Smilde kon zo een keer counteren en 3-0 op het bord zetten, hiermee leek de wedstrijd wel beslist. Maar de mentaliteit van LTC 6 is prima en al 100% verbeterd ten opzichte van het begin van het seizoen toen we het helemaal lieten lopen als we achter kwamen zoals tegen REUZ en Oranje Nassau. Dit keer bleven we er vol voor gaan en dat werd tien minuten voor tijd eindelijk beloond. Jordi gaf een passje op Herman, die vervolgens met zijn verkeerde rechterbeen wonder boven wonder de bal onder de keeper door wist te schuiven. Tot voor kort waren wij ervan overtuigd dat Herman met rechts nog niet eens kon lopen, laat staan een doelpunt maken. Hij heeft namelijk nog nooit een bal goed geraakt met rechts, op 1 moment na ooit lang geleden toen Herman op het kunstgrasveld van LTC een bal met zijn rechterbeen raakte en hij per ongeluk in de kruising vloog, waar hij tot op de dag van vandaag helaas nog dagelijks over op moet scheppen.

Maargoed, het was dus 3-1 en het geloof was weer helemaal terug bij LTC 6. Er werd geknokt en gevochten voor elke meter en zo nu en dan werden er prima kansen gecreëerd. Maar telkens wist de keeper een handje tegen de bal tegen te krijgen. Ook voetballen kon de doelman wel een beetje want tot tweemaal toe wist hij vanaf eigen doel bijna te scoren. Hij bleef verder onpasseerbaar en in de slotfase kon Smilde de wedstrijd vervolgens definitief beslissen met een counter.

Conclusie is uiteindelijk dat Smilde net iets beter was dan ons en dat ze verdiend gewonnen hebben. 4-1 is wel licht geflatteerd omdat wij ook meer dan genoeg kansen hebben gehad, maar de keeper van Smilde speelde de wedstrijd van zijn leven. We hebben in ieder geval een behoorlijk goede wedstrijd gespeeld met heel veel inzet en als we op deze manier verder gaan zullen we nog genoeg punten gaan pakken. Op basis van de negen gespeelde wedstrijd tot nu toe en de overige uitslagen denk ik dat de top-3 in deze competitie ; Smilde, REUZ en Achilles nog te goed voor ons is, en dat we voor de rest iedereen kunnen pakken. Misschien dat die vierde plaats vanaf nu dan ook het doel moet worden.

Volgende week spelen we in en tegen Roden. En wel om 19.55. Aan de heenwedstrijd tegen Roden bewaren wij niet zulke goede herinneringen. Uw verslaggever heeft er zelfs een klein trauma aan overgehouden. Regelmatig word ik gillend wakker midden in de nacht bij de gedachte aan deze wedstrijd. We kregen het voor elkaar om in een wedstrijd die we volledig onder controle hadden een 6-3 voorsprong uit handen te geven. Kapotte bidonnen, kapotgeslagen deuren en een hoop geschreeuw waren het gevolg. Wetende dat we toen al een klasse beter waren dan Roden, we nu alleen nog maar beter zijn geworden, en dat Roden afgelopen vrijdag met maarliefst 3-9 werd weggespeeld door Asser Boys kunnen we het niet maken om met minder dan drie punten in de kantine van de Peelohal terug te komen.

Als afsluiting nog even een foto met het schitterende spandoek gemaakt door Jasper, onze meest fanatieke supporter en tevens het broertje van Wikus!