De welverdiende overwinning van vorige week veroorzaakte niet alleen veel vreugde binnen LTC 6, maar ook hooggespannen verwachtingen. Iedereen had het gevoel dat we nu eindelijk de stijgende lijn te pakken hadden. Het extreem vroege aanvangstijdstip van 19.00 werd dan ook dapper getrotseerd want het hele team stond keurig op tijd in de Peelohal.

De uitstekende speech van Hilbrant en de muziek van Maarten zorgden ervoor dat de sfeer er meteen al weer lekker in zat. Vol vertrouwen stond LTC aan de aftrap tegen de rode lantaarndrager van de competitie: Leek-Rodenburg 9.

Het viel op dat het wat drukker was in de Peelohal dan normaal. Dit zal er hoogstwaarschijnlijk mee te maken hebben dat Herman voor de verandering weer eens meedeed. Het publiek grijpt de kans om van Hermans technische hoogstandjes te genieten begrijpelijkerwijs met beide handen aan. Zo'n gelegenheid krijgt men namelijk niet al te vaak. Als Arjen Robben de man van glas wordt genoemd kunnen we toch wel stellen dat Herman van kristalglas is. Wij als team zijn enorm verheugd en dankbaar dat we bij deze wedstrijd konden genieten van zijn aanwezigheid We houden er al rekening mee dat Herman er de komende weken niet bij is. Tegenover een gespeelde wedstrijd staan normaal gesproken namelijk drie of vier wedstrijden waar hij niet mee kan doen.

Iedereen begon fel aan de wedstrijd en was vastberaden om dit varkentje te wassen. En toch was het Leek-Rodenburg dat de lakens uitdeelde in het begin. De ploeg wist een aantal zeer verzorgde aanvallen op de mat te leggen. Wat her en der toch tot wat verwondering leidde binnen LTC. Immers had de ploeg uit Leek tot nu toe geen enkel punt verzameld. Dat feit weerhield ze er niet van om brutaal de leiding te pakken. Er werd van afstand geschoten en ondanks dat Wikus de bal schampte kon hij het doelpunt net niet voorkomen. Vanaf dat moment wist LTC 6 wel wat beter in de wedstrijd te komen. Er werd vroeg druk gezet op de helft van Leek-Rodenburg. Risicovol, want het overgrote merendeel van de tegendoelpunten dit seizoen kwam doordat er teveel mensen voor de bal stonden.

Het getoonde lef werd ditmaal beloond want er werden heel veel kansen gecreëerd. Normaal gesproken hadden deze doelpogingen zeker geleid tot een zee aan doelpunten. Ware het niet dat Leek-Rodenburg een identieke versie van Iker Casillas op doel had gezet die geweldig keepte en de ene na de andere bal uit de lucht plukte alsof hij z'n moeder beetpakte. De tijd verstreek en ondanks prima aanvalsspel van LTC bleef die vermaledijde 0 maar op het scorebord staan. Luttele minuten voor rust kwam hier eindelijk verandering in. Etus legde de bal terug op Jordi, en omdat Yaxje coachte dat er een man op hem af kwam stormen besloot Jordi maar eens te schieten. De tot dan toe fenomenale keeper maakte nu toch een foutje. Het niet al te harde schot ging via zijn vingertoppen en de paal in het doel: 1-1.

In de rust hoefden er weinig woorden vuilgemaakt te worden. Hilbrant benadrukte nog maar eens dat we heel aardig aan het voetballen waren, en dat als we zo door zouden gaan die doelpunten vanzelf in grote getale zouden komen. Deze woorden bleken van profetische waarde. Want al snel in de tweede helft gaf Maarten de bal mee aan Jordi, die sneed naar binnen en prikte de bal in de rechterhoek. Kort hierna was er dan toch een foutje in de omschakeling. Een van de aanvallers stond even te slapen, liet zijn mannetje lopen en voor het publiek met de ogen kon knipperen stond er al 2-2 op het scorebord. Wie denkt dat LTC hierdoor uit het veld geslagen was zit er lelijk naast.

Vol frisse moed werd de jacht naar die oh zo gewenste voorsprong weer geopend. Na een mooie aanval waar ook Herman zijn aandeel in had kwam de bal bij Pim terecht. Die bleef heel rustig en toverde een perfecte pass uit zijn schoen. Yaxje kwam met een goede loopactie voor zijn man en kon de bal binnen tikken. LTC 6 wilde vervolgens meer. En het zou ook meer krijgen. Wat volgde was een hele goede loopactie van Etus die daarmee een verdediger wegtrok waardoor er ruimte ontstond in het centrum. Jordi dribbelde hierin en rondde vervolgens koel af:4-2. Gesterkt door zijn eerdere doelpunten besloot Jordi er nog maar eens een schepje bovenop te doen door van afstand uit te halen. Er zijn van die dagen waarop alles lukt, want ook deze keer vloog de bal in de goal. Hiermee was de spanning er wel een beetje af.

Tegen het einde van de wedstrijd sloeg de vlam toch even in de pan tijdens deze over het algemeen genomen toch vrij sportieve wedstrijd. Een Leek-Rodenburger vond het nodig om Yaxje een tik na te geven. Een onnodige actie maar verder niet echt iets om je over op te winden. Hier dacht Ibie anders over. Waar hij afgelopen zaterdagnacht in de stad zijn motto ‘Moet ik je er 1 of 2 geven?' al in de praktijk had gebracht wilde hij dat op deze herfstachtige vrijdagavond nog eens dunnetjes over doen. Met een opspelende ader( uitdrukking van woede) vloog hij twee meter de lucht in en brulde het uit, daarmee de overige wisselspelers en coach in volledige verbijstering achterlatend. Gelukkig wist Hilbrant met al zijn charisma Ibie uiteindelijk nog net tot bedaren te brengen, anders had de Leekse boosdoener nu ongetwijfeld in het ziekenhuis gelegen.

Af en toe was er nog een leuke actie waar te nemen maar heel veel noemenswaardigs gebeurde er niet meer. Het was aftellen geblazen tot de zeer goed fluitende scheidsrechter er een einde aan zou maken. Overigens viel het wel op dat de scheidsrechter een ietwat eigenwijze man was, maar dit terzijde. De einduitslag van 5-2 is nog erg schappelijk voor Leek-Rodenburg. Want ondanks de sterke beginfase van deze ploeg was het krachtsverschil behoorlijk aanwezig. Met iets meer scherpte in de afwerking en een onsje meer geluk(of een beetje van allebei) had de score veel hoger kunnen oplopen.
Wederom kunnen we spreken van een uitstekende teamprestatie van LTC 6.

En uiteraard gaat het niet alleen om doelpuntenmakers. Iemand als Yves maakt niet zo vaak een doelpunt maar is met zijn verdedigende werk wel ongelooflijk nuttig voor de ploeg. Ook een pluim voor Wikus is wel op zijn plaats. Want die paar keer dat Leek-Rodenburg er gevaarlijk uitkwam in de tweede helft wist hij steeds overtuigend redding te brengen. Dit zou zomaar eens te maken kunnen hebben met zijn spiksplinternieuwe keeperhandschoenen waarmee hij hopelijk nog veel meer goede wedstrijden gaat keepen dit seizoen.
Na afloop was het weer reuze gezellig in de Peelohal. Pim deed met name in de laatste fase wanhopige pogingen om met een leuk Pimmetje van de week op de proppen te komen. Hij kwam er een aantal keer dichtbij maar het jurybankje mistte toch net een beetje scherpte in zijn opmerkingen om het tot Pimmetje van de week te kunnen bekronen. Erg teleurstellend, en van iemand met de komische capaciteiten van Pim mag meer verwacht worden.

Dit is slechts een klein minpuntje in een enorme brei van pluspunten. Het was dan ook weer een geslaagde avond. Al zou het fijn zijn als de vrouwelijke supporters in het vervolg gewoon op tijd op de tribune verschijnen. Aan aanmoedigingen na de wedstrijd hebben wij namelijk vrij weinig. Gelukkig zijn we allemaal edelmoedig en daarom bereid deze supporters nog een kans te geven.

Aanstaande vrijdag spelen wij om 22.00 tegen Achilles 1894 1 in de Marsdijkhal. Een goede kans voor een deel van onze supporters om hun tegenvallende prestatie goed te maken en tevens een mooie gelegenheid voor ons als team om de lijn van twee overwinningen op rij voort te zetten. De prestaties van Achilles zijn tot nu toe niet om over naar Marsdijk te schrijven, met meer nederlagen dan overwinningen. Al werd er afgelopen vrijdag wel heel knap van Asser Boys gewonnen. Er zal dan ook in geen geval sprake zijn van onderschatting bij LTC 6. Maar als dezelfde wedstrijdmentaliteit opgebracht kan worden die een ieder in de afgelopen twee wedstrijden heeft laten zien, kan Achilles zich gaan opmaken voor een heet avondje!