Vooraf was er een beetje paniek binnen de gelederen bij LTC 6. Zoals u als vaste lezer inmiddels wel weet was de competitiestart bepaald niet zoals die vooraf werd voorgesteld. Mede daardoor vonden coach Hilbrant en een aantal spelers het nodig om de seizoensstart te evalueren. Er moest eeuwenlang gewacht worden op Herman, die helaas weer eens last had van zijn kuiten en daarom niet mee kon doen aan de wedstrijd. Uiteraard is Herman wel een belangrijk onderdeel van het team, dus nadat hij eindelijk gearriveerd was kon de evaluatie pas beginnen.

Leider Ibrahim nam het initiatief en hield een inhoudelijk zeer interessant praatje. Waarna iedereen de kans kreeg om zijn mening te ventileren. Discussiepunt was of bij een gelijkopgaande wedstrijd in de slotfase wat meer beroep gedaan moet worden op de betere voetballers, of dat ook in zulke gevallen iedereen evenveel speeltijd krijgt. Nadat iedereen zijn zegje gedaan had bleek de meerderheid het toch wel erg belangrijk te vinden om koste wat het kost voor de punten te gaan. Een enkeling was het hiermee oneens. Ook werd er een woordje gedaan over de sfeer, hoe je het ook wendt of keert we blijven natuurlijk een vriendenteam. De meesten vonden dat de sfeer over het algemeen goed is. Maar dat er, als het even niet loopt tijdens de wedstrijd, te fel wordt gereageerd. Op zulke momenten moet een ieder proberen om rustig te blijven, en met de kop omhoog verder te voetballen. Nadat de laatste suggestie werd gedaan dat er ook wat langer nagezeten moet worden door een ieder konden we ons omkleden en klaarmaken voor de wedstrijd.

De tegenstander(Drs. Vijfje 23) was inmiddels ook gearriveerd onder het motto beter laat dan nooit. En na een korte warming-up kon de wedstrijd starten. In de beginfase waren beide teams erg aan elkaar gewaagd. Over en weer werden er wat speldenprikjes uitgedeeld maar tot echte kansen leidde het niet. Verdedigend stond het prima bij allebei de ploegen waardoor het na een dikke tien minuten nog steeds 0-0 was. Iets wat toch nog niet al te vaak voorkomt in de zaal. Toen werd er een iets te korte dieptepass gegeven door een verdediger van Drs Vijfje. Jordi onderschepte de bal, stoomde op en plaatse de bal in het doel: 1-0 voor LTC 6. Kort daarna viel de 2-0 op bijna identieke wijze. Alleen ditmaal was het Ibrahim die een bal wist te onderscheppen. Hij haalde vervolgens overtuigend uit en de bal vloog hoog in de goal. Gesterkt door de voorsprong ging LTC 6 steeds beter spelen.

In de afgelopen periode klaagde Pim dat zijn doelpunten nooit genoeg aandacht krijgen in het wedstrijdverslag, daarom nu wat meer aandacht voor de 3-0 die dus gemaakt werd door Pim. Er kwam een mooie pass van achteruit die door Pim werd gecontroleerd alsof het niets was. Hij legde het leer dood op zijn schoen, gaf een subtiel tikje met zijn rechtervoet waardoor de bal mooi klaarlag. Hij keek vanuit zijn ooghoek naar het doel waarin de keeper als een bange wezel trillend van angst voor wat hem te wachten stond op de lijn huppelde. Pim zag zijn hele jeugd aan zich voorbij trekken. Alle mooie en minder mooie momenten kwamen langs. En toen wist hij het: hij ging schieten. Als een kanonskogel vertrok de bal van zijn voet en vloog tegen de touwen. De verbouwereerde keeper wist niet wat hem overkwam en was allang blij dat hij niet gewond was geraakt. Pim maakte een ereronde en een staande ovatie van het publiek viel hem ten deel.

Dat het in werkelijkheid allemaal iets minder magisch was zou best eens kunnen, maar laten we Pim dit pleziertje maar gunnen. De 3-0 was in ieder geval een feit. Op dat moment sloop er misschien een beetje onderschatting in de ploeg, waar sommigen mensen al over een inmaakpartij spraken hadden de spelers van Drs. Vijfje de moed nog lang niet opgegeven. Eerst was daar al een waarschuwingsschot waar Wikus heel knap redding op wist te brengen. Vlak daarna was het wel raak. In de laatste minuut van de eerste helft kon Drs. Vijfje zelfs de aansluitingstreffer te maken, nadat ze goed profiteerden van dom balverlies aan de kant van LTC 6. In twee minuten was onze ooit zo comfortabele voorsprong opeens toch niet zo comfortabel meer. We gingen rusten met een 3-2 voorsprong.

Na rust was er weer een lange doelpuntloze periode waarin de teams erg aan elkaar gewaagd waren. Er werd heel aardig gevoetbald en het neutrale publiek vermaakte zich ongetwijfeld enorm. Dat gebeurde helemaal toen halverwege de tweede helft het hoogtepunt van de avond te bewonderen viel. Jordi dribbelde op van achteruit, omspeelde een tegenstander en passte de bal naar Etus die heel slim weggelopen was van zijn directe tegenstander. Etus aarzelde niet en gaf in plaats van op doel te schieten uit een lastige hoek( waar anderen nog wel eens een handje van hebben) een geweldige steekpass tussen twee verdedigers van Drs. Vijfje door waardoor Jordi de bal alleen nog meer in het doel hoefde te tikken: 4-2. Een fantastische aanval en een doelpunt dat voor minstens 50% op Etus naam mag worden geschreven.

Even was er de hoop dat dit de beslissing in de wedstrijd betekende, maar dat bleek nog bepaald niet het geval. LTC 6 had wel het betere van het spel, maar kon de wedstrijd niet op slot gooien. Na een hele slimme uitworp van Wikus kreeg Etus een kans, hij probeerde met een mooie lob de keeper te passeren, maar die wist nog net een vingertop tegen de bal te krijgen. Kort daarna haalde Jordi een tegenstander neer en ontving een gele kaart. Wat betekent dat Drs. Vijfje met een overtalsituatie de kans kreeg om de aansluitingstreffer te maken. Eigenlijk speelde de ploeg dit heel slecht uit maar met enorm veel mazzel vloog een van richting veranderd schot toch tegen de touwen. Met nog een minuut of drie op de klok betekende dit een 4-3 stand. De spanning in de zaal was om te snijden. Er was ijzingwekkende stilte afgewisseld met hier en daar een fanatieke aanmoediging. Drs. Vijfje ging hartstochtelijk op zoek naar de gelijkmaker en LTC 6 zette alles op alles om de voorsprong te verdedigen. Een halve minuut voor het einde was daar het verlossende moment. Pim kreeg de bal en schoot vol op doel. Vanuit die hoek leek het een bijna onmogelijke opgave om te scoren maar het kiezelharde schot ging er toch waardoor het 5-3 werd en de wedstrijd zo goed als beslist was.
Toen de scheidsrechter kort daarna op zijn fluitje blies was het definitief. LTC 6 heeft de eerste drie punten binnen! De ontlading was groot, na een aantal minder verlopen wedstrijd voelt het alleen maar extra lekker als het een keertje wel lukt. Dit Drs. Vijfje was bepaald geen slechte ploeg. Er zat veel meer kwaliteit in dan bij teams als ACV en Roden. Achteraf gezien is het dan extra zonde dat we tegen die ploegen geen overwinning hebben kunnen pakken. Maar aan die gedachte hebben we niets. Vanaf nu is het zaak om vooruit te kijken en op deze voet verder te gaan. We kunnen spreken van een echte teamprestatie. Iedereen heeft een ruime voldoende gehaald deze wedstrijd. Ook Yaxje, Yves en Maarten die in dit verslag niet voorkomen waren heel belangrijk. Er is vaak meer aandacht voor degenen die de doelpunten maken, maar dat is eigenlijk niet helemaal terecht. En niet te vergeten coach Hilbrant, die het lang niet altijd gemakkelijk heeft met dit temperamentvolle team. Maar Hilbrant weet met zijn aanwijzingen en wijze teksten ons erg veel bij te brengen. En dat is waar het uiteindelijk om gaat.

Ook over de derde helft moet uw verslaggever het hele team een enorm compliment geven. Er werd namelijk een behoorlijk lange tijd nagezeten in de Peelohal. Dat er dan mensen zijn die iets eerder weggaan, en mensen die tot het einde blijven zitten is normaal.. Het belangrijkste is dat iedereen er even bij is gaan zitten en dat we op die manier aan de teamgeest hebben kunnen werken, en hebben laten zien dat we een echt vriendenteam zijn.

De eerste slag is geslagen. We staan niet meer op nul overwinningen. Volgende week vrijdag wacht ons een rustdag. Dat is misschien ook maar goed want naar verluid staat er donderdagnacht zwaar een teamuitje op het programma in het altijd zeer vermakelijke Groningen. En over twee weken is de eerstvolgende wedstrijd. We spelen dan wederom in de Peelohal en wel tegen Leek-Rodenburg 9. Deze ploeg heeft tot nu toe alles verloren, en uit grondig onderzoek blijkt dat de gemiddelde leeftijd van dit team nog hoger is dan het aantal keer dat Wikus ‘ik' zegt in een gesprek. Uit betrouwbare bron kan ik u mededelen dat dit aantal vrij hoog is. Toch is onderschatting allerminst op zijn plaats, want wij hebben ook genoeg slechte wedstrijden gespeeld. Echter als we hetzelfde niveau kunnen halen als afgelopen vrijdag zijn de drie punten zeker mogelijk, en daar zullen wij dan ook met volle overtuiging voor gaan. Komt dat zien!

Vriendelijke groeten van een trotse verslaggever